ഒരു മനുഷ്യനും ഒരു മതത്തിലും ജനിക്കുന്നില്ല, അയാളുടെ മതം അയാളുടെ ആത്മാവിലാണ്
2011 ജനുവരി 29, ശനിയാഴ്ച
2011 ജനുവരി 25, ചൊവ്വാഴ്ച
യമനിയമങ്ങളിലൂടെ ശക്തിയാര്ജിക്കുക, പൂര്ണതയിലേക്കെത്തുക
ശ്രീ ശ്രീ രവിശങ്കര്
വ്യക്തിത്വ വികസനത്തിനും ജീവിതത്തെ ശക്തി സമ്പുഷ്ടമാക്കുന്നതിനുമുതകുന്ന നിയമങ്ങളാണ് യമനിയമങ്ങള്. ഇവ യോഗ അല്ലെങ്കില് ആന്തരിക സംയോജനത്തിലേക്കുള്ള രണ്ടു പടവുകളാണ്.
സമൂഹത്തോടും ചുറ്റുപാടിനോടും ഇണങ്ങിക്കൊണ്ടുള്ള ശാന്തജീവിതത്തിനുതകുന്ന അഞ്ച് നിയമങ്ങളാണ് യമം.
അഹിംസയാണ് ആദ്യത്തെ നിയമം. അഹിംസയെന്നാല് പ്രപഞ്ചവുമായുള്ള ഐക്യമാണ്. പ്രപഞ്ചത്തെ തന്റെതന്നെ അംശമായി കാണുമ്പോള് അതിനെയെങ്ങനെ ഹിംസിക്കാന് കഴിയും? നിങ്ങള്ക്ക് നിങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കാന് കഴിയില്ല; അതുപോലെ പ്രപഞ്ചത്തെയും. അഹിംസ യോഗയുടെ പ്രായോഗികതലമാണ്. മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കാതെ എല്ലാം ഒന്നായി കാണുക.
രണ്ടാമത്തെ നിയമമാണ് സത്യം. നിങ്ങള്ക്ക് നിങ്ങളോട് നുണ പറയാന് കഴിയുമോ? നിങ്ങള് രുദ്രാക്ഷം കോര്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് അത് കോര്ക്കുന്നില്ലെന്ന് പറയാന് കഴിയുമോ? അത് ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് സ്വയം അറിയുന്നു. കയ്യില് ചോക്കലേറ്റ് വച്ചുകൊണ്ട് അതില്ലെന്ന് പറയാന് കഴിയുമോ? കയ്യില് ചോക്കലേറ്റ് ഉണ്ട് എന്നുള്ളത് സത്യമാണ്.
മൂന്നാമത്തേത് ആസ്തേയം. നിങ്ങള്ക്കില്ലാത്ത ഒന്നിനെച്ചൊല്ലിയുള്ള നഷ്ടബോധമില്ലാതിരിക്കുക. ഇപ്പോഴുള്ള പരിസ്ഥിതി മറ്റൊരുതരത്തില് ആയിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുക. ‘അയാളെപ്പോലെ എനിക്കും മനോഹരമായ ശബ്ദമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്’, ‘അയാളെപ്പോലെ എനിക്കും പാടാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്’ – ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകള് ഇല്ലാതിരിക്കലാണ് ആസ്തേയം. ആസ്തേയമെന്നാല് മറ്റുള്ളവരുമായി അവനവനെ തുലനം ചെയ്യാതിരിക്കലാണ്. മറ്റുള്ളവര്ക്കുള്ളത് എനിക്കുണ്ടാകട്ടേയെന്ന് ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കലാണ്. ’സ്തേയം എന്നാല് ’കാണല് എന്നും ’ആസ്തേയം എന്നാല് ’കാണാതിരിക്കല് എന്നുമാണ് അര്ഥം.
നാലാമത്തെ നിയമമായ ബ്രഹ്മചര്യമെന്നാല് ’ചെറിയതിനോടുള്ള ആഗ്രഹമില്ലായ്മയാണ്. ബാഹ്യമായ നാമരൂപങ്ങളില് കുടുങ്ങാതെ അതിനപ്പുറത്തുള്ള അനന്തതയെ ആഗ്രഹിക്കുക. ’ബ്രഹ്മമെന്നാല് ’വലുത് എന്നാണര്ഥം. ‘ഞാനിതാണ്, ഞാന് ചെറുതാണ്, ഞാന് പുരുഷനാണ്, ഞാന് സ്ത്രീയാണ്’ തുടങ്ങിയ ഇടുങ്ങിയ സ്വത്വബോധത്തില് കുടുങ്ങാതെ അവയ്ക്കതീതമാകലാണ് ബ്രഹ്മചര്യം.
അഞ്ചാമത്തെ നിയമം അപരിഗ്രഹമാണ്. അതായത് മറ്റുള്ളവര് തരുന്നതിനെ സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുക. അന്യരില് നിന്നുള്ള ശകാരവാക്കുകള്ക്ക് അഭിനന്ദനത്തേക്കാള് നമ്മള് കൂടുതല് പ്രാധാന്യം നല്കുന്നെന്നത് ആശ്ചര്യം തന്നെയാണ്. മറ്റുള്ളവര് നമ്മെ മനഃപൂര്വം അപമാനിക്കുന്നില്ല, പക്ഷേ അവരുടെ വാക്കുകളെ മുറുകെപ്പിടിച്ച് അതില് കടിച്ചുതൂങ്ങി നില്ക്കുന്നു. അവര് ചെളി നിങ്ങളുടെ നേരേയല്ല എറിയുന്നത്, പുറത്തേക്കു കളയുകയാണ്. പക്ഷേ, നിങ്ങളതിനെ ബലമായി പിടിച്ച് മാറോടു ചേര്ത്തുവയ്ക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവര് ചെളിവാരിയെറിയുമ്പോള് നിങ്ങളെന്തിനാണ് അതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നത്? നിങ്ങള്ക്കു നേരേയുള്ള ശകാരങ്ങളെപ്പോലും സ്വീകരിക്കാതിരിക്കൂ. അഭിനന്ദനങ്ങള് നമ്മെ അലട്ടുന്നില്ല. ശകാരങ്ങളും നിഷേധങ്ങളും നമ്മെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. ഇവയെ സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് അപരിഗ്രഹം.
ആന്തരികമായ വളര്ച്ചയുള്ളതാണ് നിയമങ്ങള്.
ആദ്യത്തെ നിയമമാണ് ശൌചം അല്ലെങ്കില് ശുചിത്വം. ശരീരശുദ്ധി, വൃത്തിയായ വസ്ത്രം ധരിക്കല് തുടങ്ങിയവ ഇതില്പ്പെടുന്നു.
രണ്ടാമത്തേത് സന്തോഷം അnലങ്കില് സംതൃപ്തിയാണ്. നമുക്ക് സ്വയം സംതൃപ്തരാകാന് കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില് ലോകത്തിലെ ഒരു വസ്തുവിനും നമുക്ക് സംതൃപ്തി നല്കാന് കഴിയുകയില്ല.
മൂന്നാമത്തെ നിയമമാണ് തപസ്. പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നതാണ് തപസ്. പ്രതികൂലമായതിനെ പൂര്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിക്കുമ്പോള് ശരീരവും മനസ്സും ശക്തിയാര്ജിക്കുന്നു.
നാലാമത്തേത് സ്വാധ്യായമാണ്. മനസ്സിനെ അറിയുക, ചിന്തകളെ, ഭാവങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുക. സ്വാധ്യായമെന്നാല് അവനവനെ അറിയലാണ്.
അഞ്ചാമത്തെ നിയമം ഈശ്വരപ്രണിധാനമാണ്. അതായത് ദൈവത്തോടുള്ള അനന്യമായ സ്നേഹം, പൂര്ണ സമര്പ്പണം. നിസ്സഹായത അനുഭവപ്പെടുമ്പോള് ’ഈശ്വരാ, എന്റെ ചിന്തകളെയും ഭാവങ്ങളെയും നിസ്സഹായതയെയും അങ്ങ് സ്വീകരിക്കൂ’ എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നതാണത്.
യമനിയമങ്ങളിലൂടെ നമ്മള് ശക്തിയാര്ജിക്കുന്നു, പൂര്ണതയിലേക്കെത്തുന്നു. ആന്തരികശുദ്ധി ബാഹ്യമായ ശുദ്ധിയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആന്തരിക ശുദ്ധിക്കുള്ള രണ്ട് ഉപാധികളാണ് സ്നേഹവും അതുകൊണ്ടെന്താണ് എന്നുള്ളതും. ഇവയിലൂടെ നിത്യമായ പുഞ്ചിരിയെ നിലനിര്ത്താന് കഴിയും. ഭൂമിയില് ജീവിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും നിങ്ങള് ദിവ്യമായ ഒരു സ്ഥലത്ത് എത്തിച്ചേര്ന്നിരിക്കുകയാണെന്ന് സങ്കല്പ്പിക്കൂ. ബൃഹത്തായ ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടിയാണ് നാം ഈ ഭൂമിയില് ജനിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇക്കാര്യം വിസ്മരിക്കാതിരിക്കുക. എന്തുവന്നാലും ഞാന് പുഞ്ചിരിക്കു, സന്തോഷിക്കുമെന്ന ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ജീവിക്കുക.
കടപ്പാട് : മലയാള മനോരമ
1. ഞാന് ആരാണ്?
സപ്തധാതുമയമായ സ്ഥൂലദേഹമല്ല ‘ഞാന്’. ശബ്ദസ്പര്ശരൂപരസഗന്ധമെന്ന പഞ്ചവിഷയങ്ങള് യഥാക്രമം അറിയുന്ന ചെവി, ത്വക്ക്, കണ്ണ്, നാക്ക്, മൂക്ക് എന്നീ ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങളും ‘ഞാന്’ അല്ല. വചനം, ഗമനം, ദാനം, മലവിസര്ജ്ജനം, ആനന്ദിക്കല് എന്നീ അഞ്ചു പ്രവൃത്തികളും നടത്തുന്ന വാക്ക്, പാദം, പാണി, പായു, ഉപസ്ഥം എന്നീ കര്മ്മേന്ദ്രിയപഞ്ചകവും ‘ഞാന്’ അല്ല. ശ്വസനാദി പഞ്ചപ്രവൃത്തികളും നടത്തുന്ന പ്രാണാദി പഞ്ചവായുക്കളും ‘ഞാന്’ അല്ല. വിചാരിക്കുന്ന മനസ്സും ‘ഞാന്’ അല്ല. സര്വ്വവിഷയങ്ങളും സര്വ്വകര്മ്മങ്ങളും ഇല്ലാതായി വിഷയവാസനകളെ മാത്രം വഹിക്കുന്ന അജ്ഞാനവും ‘ഞാന്’ അല്ല.
2. ഇവയൊന്നും ‘ഞാന്’ അല്ലെങ്കില് പിന്നെ ‘ഞാന്’ എന്നുവച്ചാല് ആരാ?
മുന്പറഞ്ഞമാതിരി ‘ഇതു ഞാന് അല്ല, ഇതു ഞാന് അല്ല’ എന്നു നിഷേധിച്ചു് ഒടുവില് തള്ളുവാന് തരമില്ലാതെ തനിയെ ശേഷിക്കുന്ന ‘അറിവ്’ ആകുന്നു ‘ഞാന്’.
3. അറിവിന്റെ സ്വരൂപം എന്ത്?
അറിവിന്റെ സ്വരൂപം സച്ചിദാനന്ദം.
4. സ്വരൂപദര്ശനം എപ്പോള് കിട്ടും?
ദൃശ്യമായ ജഗത്തില്ലാതാവുമ്പോള് ദൃക്കായ സ്വരൂപദര്ശനമുണ്ടാകും.
5. ജഗത്തുണ്ടെന്നു തോന്നുമ്പോള് സ്വരൂപദര്ശനമുണ്ടാവില്ലേ?
ഉണ്ടാവില്ല.
6. എന്തുകൊണ്ട്?
ദൃക്കും ദൃശ്യവും, രജ്ജുവും സര്പ്പവും പോലെയാകുന്നു. കല്പ്പിതമായ സര്പ്പജ്ഞാനം പോകാതെ തദധിഷ്ഠാനമായ രജ്ജുജ്ഞാനം ഉണ്ടാകാത്തതുപോലെ, കല്പിതമായ ജഗല്ഭ്രാന്തി നശിച്ചല്ലാതെ അധിഷ്ഠാനമായ സ്വരൂപദര്ശനത്തിന്റെ ദര്ശനം ഉണ്ടാവില്ല.
7. ദൃശ്യമായ ജഗത്ത് എപ്പോഴാണ് മറയുക?
സകല ജ്ഞാനത്തിനും സകല കര്മ്മത്തിനും മൂലമായ മനസ്സ് അടങ്ങിയാല് ജഗത്തും മറയും.
മനസ്സെന്നാല് ആത്മസ്വരൂപത്തിലുള്ള ഒരു അതിശയശക്തി. അത് സകല വിചാരങ്ങളെയും സങ്കല്പ്പിക്കുന്നു. വിചാരങ്ങളെല്ലാം നീക്കിനോക്കിയാല് മനസ്സെന്നു പ്രത്യേകിച്ചൊരു പദാര്ത്ഥമില്ല. അതുകൊണ്ട് മനസ്സിന്റെ സ്വരൂപം വിചാരം തന്നെ. സങ്കല്പ്പമാത്രങ്ങളല്ലാതെ ജഗത്തെന്നു
കടപ്പാട് ശ്രേയസ്...
രമണമഹര്ഷി....തുടര്ന്ന് വായിക്കുക
‘ഞാന് ആര്’ എന്ന വിചാരത്താല് മാത്രമേ മനസ്സടങ്ങൂ. ‘ഞാന് ആര്’ എന്ന ചിന്ത മറ്റുചിന്തകളെയെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു ചുടലക്കൊള്ളിപോലെ ഒടുവില് അതും നശിക്കും. പിന്നീട് സ്വരൂപദര്ശനവും ഉണ്ടാകും.
. വിവേകിയാകട്ടെ, തണലില്നിന്നും മാറുന്നില്ല. അതുപോലെ, ജ്ഞാനിയുടെ മനസ്സും ഈശ്വരനെവിട്ടുപിരിയുന്നതല്ല.
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റുകള് (Atom)